Nezihe Meriç (1924-2009), Türk edebiyatında 1950 kuşağının önemli öykücülerinden biri olarak kabul edilir. Öykü, roman, oyun ve çocuk kitapları yazan Meriç, özellikle kadın ve çocuk sorunlarına odaklanarak edebiyat dünyasında öncü bir rol üstlenmiştir. 1970’li yılların siyasi çalkantılarını eserlerine yansıtmış ve Türk edebiyatının ilk kadın öykücülerinden biri olarak diğer kadın yazarlara ilham vermiştir. 1924 yılında Gemlik’te doğan Nezihe Meriç’in babası karayolu mühendisi Halis Bey, annesi ise Fatma Muattar Hanım’dır. Çocukluk yıllarını Anadolu’nun farklı kentlerinde geçiren yazar, ortaokulu Kırşehir’de, liseyi ise 1943 yılında Eskişehir’de tamamlamıştır. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde Türkoloji ve Felsefe eğitimi alsa da 1945 yılında öğrenimini yarıda bırakmıştır. Daha sonra piyano dersleri alarak müzik eğitimi görmüş ve sekiz yıl boyunca Heybeliada İlkokulu’nda müzik öğretmenliği yapmıştır. 1952-1972 yılları arasında Dost dergisi ve Dost Yayınları’nı yönetmiştir. 1956 yılında yazar Salim Şengil ile evlenmiş ve bu evlilikten Aslı adında bir kızı olmuştur. Yayıncılık faaliyetleri nedeniyle, Nazım HİKMET’in bir kitabını yayımladığı için hapis cezasına çarptırılmış ve 1968-1974 yılları arasında kaçak hayatı yaşamıştır. 1974’te çıkan genel af sayesinde özgürlüğüne kavuşarak İstanbul’a yerleşmiştir. Nezihe Meriç’in edebi kariyeri üniversite yıllarında başlamıştır. İlk yazısı 1945 yılında İstanbul Dergisi’nde, ilk öyküsü ise Seçilmiş Hikayeler Dergisi’nde yayımlanmıştır. 1953 yılında yayımladığı “Bozbulanık” adlı ilk öykü kitabıyla dikkat çekmiştir. 1961 yılında kaleme aldığı “Korsan Çıkmazı” romanı, 1962’de Türk Dil Kurumu Ödülü’ne layık görülmüştür. Ayrıca tiyatro alanında da eserler veren Meriç’in “Sular Aydınlanıyordu”, “Sevdican” ve “Çın Sabahta” adlı oyunları sahnelenmiş, “Sevdican” Almanya’da büyük ilgi görerek dört yıl boyunca repertuvarda kalmıştır. Edebiyat dünyasında önemli bir yer edinmiş olan Meriç, “Bir Kara Derin Kuyu” ile 1990 Sait Faik Hikaye Armağanı’nı, “Yandırma” ile 1998 Sedat SİMAVİ Edebiyat Ödülü’nü, 2007’de ise Mersin Kenti Edebiyat Ödülü’nü kazanmıştır. 1990’lı yıllardan itibaren çocuk edebiyatına yönelerek “Küçük Bir Kız Tanıyorum” serisi dahil olmak üzere birçok çocuk kitabı yazmıştır. Kanser tedavisi gören Nezihe Meriç, 18 Ağustos 2009 tarihinde İstanbul, Etiler’deki evinde hayatını kaybetmiş ve Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedilmiştir. Yapıtlarında toplumsal meseleleri, özellikle kadınların ve çocukların yaşadığı zorlukları ele alan yazar, öykülerinde şiirsel bir anlatım benimsemiştir. Öyküleri ABD, Almanya, Fransa ve Rusya gibi ülkelerde yayımlanan antolojilerde yer almış ve Türk edebiyatında kalıcı izler bırakmıştır.
