Ziya Osman Saba, Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri olarak, 20. yüzyılın yetkin şair ve yazarları arasında yer aldı. 30 Mart 1910'da İstanbul'da dünyaya gelen Ziya Osman, yaşamının büyük bir kısmını edebiyat dünyasına adamıştır. Babasının askeri ataşe olması sebebiyle çocukluğu döneminde farklı yerlerde geçti, ancak annesini küçük yaşta kaybetmesi hayatının ilerleyen dönemlerinde eserlerine yansıdı. Galatasaray Lisesi'ndeki eğitiminin ardından, edebiyata olan tutkusuyla Servet-i Fünun dergisinde ilk şiirini yayımladığında henüz lise öğrencisiydi. Lise yıllarında Cahit Sıtkı TARANCI ile tanışması, edebiyat dünyasında nadir görülen derin bir dostluğun temelini attı. Bu dostluk, Tarancı'nın Ziya'ya yazdığı mektupların bir araya getirilerek kitaplaştırılmasıyla da ölümsüzleşti. 1928'de altı arkadaşıyla birlikte "Yedi Meşale" adlı ortak kitabı yayımlayarak edebiyat dünyasına adlarını altın harflerle yazdırdılar. Bu dönemde, Yusuf Ziya ORTAÇ'ın desteklediği aynı isimde bir dergi çıkardılar ve Ziya Osman, Yedi Meşale'nin şiir anlayışına sadık kalan ender isimlerden biri oldu. Hayatındaki trajik bir döneme işaret eden evliliği, sinir hastası olan kuzeniyle yapıldı. Bu evlilik, uzun yıllar süren ancak mutsuz ve karamsar bir birliktelik oldu. Ancak yüksek öğrenimini tamamladıktan sonra hayatına giren Rezzan Hanım'la olan evliliği, ona yeni bir umut ve mutluluk kaynağı oldu. İki oğlu dünyaya gelen Ziya Osman, özel hayatında yaşadığı iniş çıkışları eserlerine yansıttı. Çalışma hayatına Cumhuriyet Gazetesi'nde muhasebe servisinde başladı. Emlak ve Eytam Bankası'nda uzun yıllar çalıştı ve edebiyat hayatına dergilerde yayımladığı şiirlerle devam etti. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olduktan sonra bankadaki görevinden ayrılarak, bir süre Ankara'da yaşadı ancak İstanbul'a duyduğu özlem nedeniyle tekrar döndü. Millî Eğitim Bakanlığı Basımevi'nde çalıştı ve sağlık sorunları nedeniyle bu işi bırakmak zorunda kaldı. Şiirlerinde çocukluk anıları, İstanbul sevgisi, yaşamın küçük mutlulukları ve acıma duygusu gibi temaları işledi. İlk şiir kitabı olan "Sebil ve Güvercinler" ile ardından gelen eserleri, Ziya Osman'ın duygularını ve gözlemlerini ustalıkla aktardığı eserler oldu. Aynı zamanda küçük hikayeler yazdı ve "Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi" ile "Değişen İstanbul" gibi eserleriyle hikaye alanında da yetkinlik kazandı. 29 Ocak 1957'de, İstanbul'daki evinde bir kalp krizi sonucu hayata veda etti. Eserleri ve şiirleri ölümünden sonra da okuyucularıyla buluşmaya devam etti.
