Kemal Tahir, asıl adıyla İsmail Kemalettin Demir, 13 Mart 1910’da İstanbul’da doğdu. Babası II. Abdülhamit’in yaverlerinden Yüzbaşı Tahir Bey, annesi ise saray hizmetinde bulunan Nuriye Hanım’dı. Eğitim hayatına farklı şehirlerde başladıktan sonra, İstanbul’da Mekteb-î Sultânî’de öğrenim gördü ancak annesinin vefatı ve ailesindeki değişiklikler nedeniyle eğitimini yarıda bıraktı. Çalışma hayatına avukat katipliği ve Zonguldak’ta ambar memurluğu ile başladı. Gazetecilik alanına geçişi ise 1930’lu yılların başında Vakit, Haber ve Son Posta gazetelerinde çalışmasıyla oldu. Kemal Tahir, 1933 yılında “Geçit” adlı edebiyat dergisini çıkardı. Bu süreçte tanıştığı Nâzım Hikmet, Kerim Sadi ve diğer sol görüşlü aydınlarla olan arkadaşlıkları onu Marksist düşünceye yöneltti. Yazarlık kariyerine çeşitli dergilerde yazılar ve şiirlerle başladı. İlk kitabı “Namık Kemal İçin Diyorlar Ki” 1936’da yayımlandı. 1937’de “Bir Çalgıcının Seyahati” romanıyla edebiyat dünyasındaki yerini pekiştirdi. Aynı yıl Suat Derviş’in yarım bıraktığı bir romanı tamamladı. 1938 yılında, kardeşi Nuri Tahir’e bir kitap verdiği gerekçesiyle “Donanma Davası” kapsamında tutuklandı. Askeri isyana teşvik suçlamasıyla 15 yıl hapis cezası aldı ve Çankırı, Çorum, Kırşehir, Malatya cezaevlerinde toplam 12 yıl kaldı. Bu dönemde okumaya ve yazmaya devam etti. Hapishane yıllarında yazdığı mektuplar sonradan kitap haline getirildi. 1950 yılında aftan yararlanarak serbest kaldı ve aynı yıl ikinci eşi Semiha Sıdıka Hanım ile evlendi. Cezaevinden çıktıktan sonra roman, senaryo ve çeviri çalışmalarına ağırlık verdi. “Mayk Hammer” dizisini çevirdi ve takma adlarla bu türde özgün eserler kaleme aldı. 1955’te yayımlanan “Göl İnsanları” ve “Sağırdere” gibi eserlerinde Anadolu insanının gerçek yaşamını yansıttı. “Körduman”, “Yediçınar Yaylası” ve “Köyün Kamburu” gibi romanlarında köy hayatını, toplumsal yapıyı ve tarihsel kökleri işledi. 1960’lardan itibaren Osmanlı tarihine yönelerek resmi tarih anlatısına karşı alternatif yorumlar geliştirdi. 1965’te yayımlanan “Yorgun Savaşçı” romanı ile büyük ses getirdi ve eleştirilere maruz kaldı. Ardından 1967’de Osmanlı Devleti’nin kuruluşunu anlattığı “Devlet Ana” adlı romanıyla yerli bir sosyalizm anlayışını savundu. Bu eseriyle hem övgü hem de eleştiri aldı. 1968 yılında “Yorgun Savaşçı” ile Yunus Nadi Ödülü’nü, “Devlet Ana” ile Türk Dil Kurumu Roman Ödülü’nü kazandı. Aynı yıl Sovyetler Birliği’ne davetle gitti. 1970 yılında akciğer ameliyatı geçiren Kemal Tahir, 21 Nisan 1973’te İstanbul’da geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybetti. Türk edebiyatının en üretken ve özgün romancılarından biri olan Kemal Tahir, Sahrayıcedid Mezarlığı’na defnedildi. Romanlarında Marksist bir bakış açısıyla Türk toplum yapısını sorgulayan, tarihî ve toplumsal olayları derinlemesine irdeleyen Kemal Tahir, edebi mirasıyla Türk edebiyatında kalıcı bir iz bıraktı.
