1889’da İstanbul’da doğdu. Çocukluğu İstanbul ile Beyrut arasında geçti. Eğitimini Beyrut Fransız Mektebi ve Beşiktaş Rüştiyesi’nde tamamladı. Ardından Askeri Tıbbiye Mektebi’ne girdi ve 1910 yılında yüzbaşı rütbesiyle mezun oldu. Genç bir doktor olarak Gülhane Tatbikat Mektebi’nde cildiye kliniğinde çalışmaya başladı. Deri hastalıkları ve özellikle frengi üzerine yoğunlaşan Behçet, yalnızca hastaları tedavi etmekle yetinmedi, halkı bilinçlendirmeyi de görev bildi. Budapeşte ve Berlin’de, ünlü Charité Hastanesi’nde cilt hastalıkları ve frengi üzerine ihtisas yaptı. 1919’da İstanbul’a döndüğünde dermatoloji alanındaki bilimsel çalışmaların merkezindeydi. Frengi ve cüzzam üzerine makaleler yayımladı. Emraz-ı Zühreviye Hastanesi başhekimi oldu. Daha sonra Gureba Hastanesi’nde çalıştı ve frengiyle mücadele için halkı ücretsiz muayene ederek tedavi etti. Üniversite Reformu ile İstanbul Üniversitesi’nde profesör oldu. Deri Hastalıkları ve Frengi Kliniği Arşivi dergisinin kurucusu ve başyazarıydı. Aynı yıl Soyadı Kanunu çıktığında Atatürk, ona bizzat “Behçet” soyadını verdi. Fakat onu dünya tıp tarihine geçiren şey yıllar süren bir gözlemdi. Uzun süre takip ettiği bir hastada, göz ve çevresinde başlayıp vücudun farklı bölgelerinde iltihaplanmalar oluşturan gizemli bir hastalığı araştırdı. 1937’de bu yeni hastalığı bilim dünyasına tanıttı. Yıllar sonra, 1947’de Uluslararası Dermatoloji Kongresi’nde bu hastalığın adı resmen “Behçet Hastalığı” olarak kabul edildi. Böylece bir Türk hekimin adı dünya tıp literatürüne kazındı. Bilimsel çalışmalarının yanında toplum sağlığıyla da yakından ilgilendi. Cumhuriyet gazetesinde frengiyle mücadele üzerine yazılar yazdı. Yaşamı boyunca incir dermatiti, arpa uyuzları ve çivi arazı üzerine yaptığı çalışmalarla uluslararası tıp çevrelerinde saygın bir yer edindi. 8 Mart 1948’de, 59 yaşında geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybetti. Adı hâlâ dünyanın dört bir yanında anılıyor.
