O zamanlar kadınların susması beklenirken, o yazmayı seçti... 19. yüzyıl İstanbul’unda, erkeklerin doldurduğu sayfalara adını değil, izini bıraktı... 1872’de doğdu, dönemin en güçlü beyinlerinden biri olan Ahmed Rıza’nın kız kardeşi ama ondan geri kalmayan bir fikir ateşiydi. İstanbul’dan gizlice kaçarak Paris’e gittiğinde henüz genç bir kadındı. Sorbonne’da eğitim gördü. Jön Türklerle aynı masada, aynı ideallerin peşinde yürüdü. İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin tek kadın üyesiydi. Düşünün, o dönemde bir kadının adının bile siyasette anılması cesaret isterdi. Paris’te Meşveret ve Şura-yı Ümmet gazetelerinde yazdı. İlk Türk kadın gazeteci olarak tarihe geçti. 1897’de yazdığı "Uhuvvet" romanında, Türk kadınının kimlik mücadelesini anlattı, o mücadele ki hâlâ tamamlanmadı. II. Meşrutiyet’le birlikte İstanbul’a döndü. Hilal-i Ahmer Cemiyeti’nin genel sekreterliğini yaptı, kadınların eğitim ve varoluş hakkı için çalıştı. Kadın derneklerinde, gazetelerde, salonlarda… Nerede bir mücadele varsa oradaydı. Kısa ama dolu dolu bir ömür sürdü. 5 Ekim 1931’de, 59 yaşında hayata veda etti.
