Arif Damar, Türk şairlerinden biri olarak toplumcu gerçekçi şiirin öncülerinden biri olarak kabul edilir. Gelibolu'nun Karainebeyli köyünde 23 Temmuz 1925 tarihinde doğan Damar, ilk eğitimini Çanakkale'de tamamladıktan sonra ortaokulu İstanbul'daki Yenikapı Ortaokulu'nda bitirdi. Ancak İstanbul Erkek Lisesi'ndeki eğitimini tamamlayamadı ve hayata atılmak zorunda kaldı. Şiir yazmaya ortaokul birinci sınıf öğrencisi iken başlayan Arif Damar'ın ilk şiiri Edirne'de Akşam gazetesinde yayımlandı. Henüz 15 yaşındayken yayımlanan bu şiiri ilgi gördü ve dönemin ünlü şairi Hasan İzzettin Dinamo'nun dikkatini çekti. Ankara'ya taşındığı 1944 yılına kadar çeşitli yerlerde yaşayan Damar, 1945 yılında Ant Dergisi'nde yayımladığı şiirlerle adını duyurdu. Türkiye Komünist Partisi'nin öncülüğünde çıkan Yeryüzü adlı kültür dergisinin yönetiminde bulunan Arif Damar, 1951 yılında gizli örgüt üyesi olduğu suçlamasıyla tutuklandı ancak delil yetersizliğinden beraat etti. Bu dönemde çeşitli işlerde çalışan Damar, toplumsal gerçekçi şiirlerini "Arif Barikat" takma adıyla kaleme aldı. Damar, İkinci Yeni şairlerinin etkisi altında kalarak sonraları imgeye ağırlık veren bir şair olarak görüldü. 1969 yılında Suadiye'de Yeryüzü Kitabevi'ni kurdu ve yönetti. Ancak 1982 yılında yasak yayın bulundurduğu gerekçesiyle üç ay hapis cezasına çarptırıldı ve cezasını Bozcaada Tutukevi'nde çekti. Melih Cevdet ANDAY ile birlikte yazdığı "Yağmurlu Sokak" adlı romanı 1985 yılında yayımlanan Damar, son dönemlerinde Cumhuriyet Gazetesi'nde 'Ayın şairi' bölümünü hazırlıyordu. Toplu şiirleri ise 2004 yılında Alkım Yayınevi tarafından basıldı. Özel hayatında bir süre Nahit Fıratlı ile evli kalan Arif Damar, daha sonra Meriç Tülin ile evlendi. Uzun yıllar İstanbul Moda'da yaşayan Damar, 20 Ekim 2010 tarihinde Göztepe'deki bir hastanede kalp yetmezliği nedeniyle vefat etti. Cenazesi Kadıköy Moda Camisi'nde kılınan namazın ardından Çengelköy Mezarlığı'na defnedildi.
