Oktay Akbal, 20 Nisan 1923 tarihinde İstanbul'da doğdu. Babası Salih Şahabettin Bey, savcılık ve serbest avukatlık yapmış, annesi ise vali, siyaset adamı ve yazar Ebubekir Hâzım Tepeyran'ın kızı Vuslat Hanım'dı. Kumkapı'daki Saint Benoit Fransız Lisesi'nde başladığı ortaöğrenimini, 1942 yılında İstiklal Lisesi'nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi'nde Hukuk ve Edebiyat fakültelerinde öğrenim gördü, ancak yüksek öğrenimini yarıda bırakarak yazarlık kariyerine odaklandı. Edebiyat dünyasına girişi, henüz lise öğrencisiyken yazdığı bir öykünün İkdam gazetesinde yayımlanmasıyla gerçekleşti. Gazetecilik hayatına çeviri ve öyküleriyle başladı, ardından çeşitli gazete ve dergilerde eleştiriler, tanıtma yazıları ve öyküler kaleme aldı. Servet-i Fünûn dergisinde çalışırken edebiyat çevrelerinde tanındı ve asıl edebiyatçı dönemi başladı. Küçük kent insanının yaşamından ve kendi deneyimlerinden ilham alarak duygusal öyküler yazdı. Öykülerinde genellikle toplumsal olaylara değil, kişisel anılara ve düşlere odaklandı. 1946 yılında ilk kitabı olan "Önce Ekmekler Bozuldu"yu yayımladı ve ardından "Aşksız İnsanlar" adlı eseriyle dikkatleri üzerine çekti. Eserleri, yurtdışında da ilgi gördü ve bazıları farklı dillere çevrildi. Edebiyat kariyeri boyunca birçok ödül aldı ve Türk edebiyatına önemli katkılarda bulundu. Oktay Akbal, 28 Ağustos 2015 tarihinde vefat etti. Ancak adı, edebiyat dünyasında yaşatılmaya devam etti ve Muğla Belediyesi tarafından düzenlenen Oktay Akbal Edebiyat Ödülü ile Türk edebiyatının yetenekli yazarları her yıl ödüllendirilmeye başlandı. Ölümünden sonra bile eserleri ve etkisi edebiyatseverler tarafından sürdürülmektedir.
