Her şey 1931 yılında, Adana’nın Kozan ilçesine bağlı Çukurören köyünde doğdu. Henüz ilkokul çağlarındayken, kendinden büyük çocukları yenerken kurduğu "Ben dünya şampiyonu olacağım" cümlesi, bir çocuğun kaderine attığı ilk imzaydı. İmkânsızlıklar içinde, annesinin çulunu ve buğday çuvallarını antrenman malzemesi yaparak hazırlandı. Kendi kendinin hocası oldu, azmini azığına katıp kilometrelerce yol giderek Adana’nın güreş meydanlarına ulaştı. 1951 yılında Akdeniz Oyunları’nda şampiyonluğa ulaştığında, artık bu yiğit Anadolu çocuğunun adını dünya duymaya başlamıştı. Kariyeri boyunca minderlerde Tekten ve Çiftten Dalma, Şark Kündesi gibi oyunlarla rakiplerine dünyayı dar etti. 1960 Roma Olimpiyatları ise onun destanının zirvesi oldu. Rakiplerini birer birer eleyip finale yükseldiğinde, karşısında devleşen rakiplerini büyük bir üstünlükle yenerek Olimpiyat Şampiyonu oldu ve Türk bayrağını en tepeye çektirdi. Ancak o, zaferlerini sadece madalyalarla değil, sazının telleriyle de kutladı. 1956’da Ankara Radyosu’nda canlı yayında bozlak okurken, bir pehlivanın ruhunun ne kadar zarif olabileceğini gösterdi. Emeklilik yıllarında ise eline kalemini aldı, minderlerdeki ustalığını "Yazılar, Anılar ve Şiirlerle Türk Güreşi" gibi eserlerle kağıda dökerek bilgisini gelecek nesillere miras bıraktı. O, hem at üstünde rüzgâra göğüs geren bir süvari hem de gazete köşelerinde güreşin namusunu savunan bir yazardı. 4 Nisan 2014 tarihinde, 83 yaşında Kozan’da sessizce aramızdan ayrıldı. Ardında, Roma gökyüzünde yankılanan bir İstiklal Marşı, sazının tellerinde asılı kalan dertli bir bozlak, kitaplara sığmayan bir teknik miras ve bir milletin göğsünü kabartan tertemiz bir şampiyonluk öyküsü bıraktı.
